Gümüşhane Ekonomisi

Nüfus artış hızı ve nüfus yoğunluğu olarak çok düşük olan Gümüşhane ili halkının dörtte üçü kırsal kesimde yaşar. Yetiştirilen başlıca ürünler buğday, şeker pancarı, patates, arpa, lahana, çavdar ve fasulyedir. Hayvan yemi elde etmek amacıyla da bitki yetiştirilen ilin korunaklı yerlerinde meyve ve sebze bahçeleri bulunur.

Koyun ve sığırlardan elde edilen hayvansal ürünler, et, süt ve süt ürünleri tesisleri ile öteki işyerlerinde değerlendirilir. Arıcılık da yapıla Gümüşhane ilinde hayvansal üretimin verimi düşüktür. Dağlık alanlarda yer alan bazı köylerde yaşayan halkın bir bölümü ise geçimini ormancılıktan sağlar.

Gümüşhane ili, Karadeniz kıyısını Doğu Anadolu ile İrana bağlayan yolun geçtiği alanda yer aldığından tarih boyunca önem taşımıştır. Trabzon limanından gelen E–390 Karayolu, kuzeybatıda 2.010 metre yüksekliğindeki Zigana geçidini aşarak il topraklarına girer. Gümüşhane ve Bayburt kentlerinden geçen bu yol, güneydoğudaki 2.425 metre yüksekliğindeki Kop geçidini aştıktan sonra Gümüşhane ilini dışına çıkar. E–390 Karayolunun Aşkalede kavşak oluşturduğu E–23 Karayolu ise doğudaki Gürbulak sınır kapısından İrana ulaşır.

Gümüşhane ilinin sanayisi gelişmemiştir. Başlıca sanayi kuruluşları un ve unlu ürünler, toz, kireç. Tuğla ve kiremit fabrikaları, orman ürünlerini işleyen, seramik eşya yapan işyerleri ile E–390 Karayolu boyundaki oto onarım bakım atölyeleridir.

Yeraltı kaynakları bakımından pek zengin olmayan Gümüşhane ili topraklarında bakır, kurşun – çinko, barit ve linyit yatakları vardır.